logo

GERGİN TOPLUM : ÇOCUK – GENÇ – YAŞLI- 2

1543

Gördüğüm o ki sağanak gibi yağan polisiye hadiseleri, yılın ilk yedi ayında birkaç yüz vukuat. Asayişi temin etmede Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanunundaki yetki noksanlığı polisimizin elini kolunu bağlıyor. Yoksa eminim bütün polislerimiz isterki Develi sükûnet kenti olsun. Eskiden bir mahalle bekçisi bile çaldığı düdükle asayiş berkemal olurken (çünkü karakola götürülmek bile hicap konusu idi) şimdi polis, yetkisizlikle içinde asayişi temin için biraz baskı kursa soruşturma geçirmekle yüz yüze kalacak.

15 Nisan 2015 günü DETOK Projesi hazırlayanları ile kültür merkezinde yapılan
bir toplantıda Develi’nin bir emekliler kenti olabileceğini çünkü böyle bir yerin nüfusunun 50.000 den aşağı olması gerektiğini ve ilçemizin de buna aday olduğunu söylenmişti. O zamandır düşünüyorum: Develi’de yaya yolları müsait değil, trafik sıkışıklığı ortada, park yerleri yetersiz. Gürültüden ve sokaklarda küfürlü konuşmalardan geçilmiyor. Siz dünyanın en iyi sürücüsü olabilirsiniz, ama bir araba gelir ve size çarpar. Benzer şekilde siz dünyanın en anlayışlı ve kibar insanı olabilirsiniz ama bir soytarı, ahlak yoksunu gelip size sesini yükseltebilir.
Haliyle bütün bunlar yeni olmadı. Geçmişten kalan sıkıntılar. Yoksa Belediyemiz
ve Belediye Meclisimizin bütün değerli üyeleri ellerinden geldiği kadar eski hataları düzeltmeye, yeni güzel şeyler yapmaya uğraşıyor. Bilhassa başta Başkan ve yardımcıları ile üst yönetim olmak üzere hepsi en iyiyi yapmak için koşturuyorlar.

Peki, en büyük derdimiz olan güzel ahlâk noksanlığımızı nasıl düzelteceğiz? Geçen haftadan beri yazdığım bu kadar olumsuzlukların haber olmaya devam etmesi halinde kim Develi’ye emekliler kenti simgesi ‘mavi bayrak’ verir ki.

Çocuk ve gençlerimizi eğitirken önceliğin din eğitimi olduğunu görüyoruz.
Bu doğru bir yaklaşım elbette ama yetmediği ortada. Hırsızlığın, yalan söylemenin yanında bir düğün gürültüsünün, sokağa atılan bir çöpün, yüksek sesle bağırmanın, halka hizmetle yükümlü kişilerin görevlerini layıkıyla yapmamalarının kul hakkına girdiğinin daha farkında değiliz. Evvelki hafta ‘Özeleştiri-4/4’ başlığı altında bu sütunda yazdım Kuran-ı Kerim öğretilsin ama manasıyla birlikte diye yazmıştım.
O halde din adamlarımızın, öğretmenlerimizin, topluma örnek olması gerekenlerimizin, yazarlarımızın yapacakları en önemli şeyin kul hakkını ve hoşgörüyü öğretmeleri olacaktır. Kısacası cennet ve cehennem sözüyle, bugünkü tarzda din anlatımıyla ahlaki çöküntüyü durduramadığımız ortada. Öyleyse birde
dîni ön plana çıkartmadan sadece denesek; -doğru olmayı-çalışkan olmayı -işte çalışıyorsa işini, talebe ise dersine ehemmiyet vermeyi -hak yememeyi -yalan söylememeyi -herkese karşı saygılı olmayı vb nasıl olur? Kişi Ramazan ayında açıktan oruç yiyor, sarhoş geziyor, ellik davuluna kadar sokakta, ailesi çocuğunu sorgulamıyor, ‘saldım çayıra’ misali. Şimdi siz bu kişiye dinen yaklaşabilir misiniz?
Düşünün camiden veya okuldan çıkanları, daha dış kapıda iken ahlaksız konuşmalar. Buralar öğretim ve eğitim merkezleri, öğretmen ve imamların hemen kapı dışındaki olumsuz davranışlara müdahale etme yetkileri yok. Ayrıca öğretmen şikâyetçi veliyi hemen karşısında bulabilir. BİMER hemen masasının üstünde. Nerede kaldı ‘eti senin, kemiği benim’. Hiç bu sözün manasını düşüneniniz oldu mu? Ben anlatayım. -Ben çocuğumu sana canlı veriyorum kendisine eğitim vermen, çırak/kalfa/usta yetiştirmen için. Çocuğum her şeyiyle sana emanet, onu öldürsen de kemiği benim olur…
Eski düzendeki ciddiyetini ve güveni hayal edebiliyor musunuz?!.
İmam Ahmed İbni HANBEL (Hanbeli Mezhebinin kurucusu) ne güzel söylemiş: HAYATA VE İNSANA İYİ GÖZLE BAKANIN ÖMRÜ HOŞTUR.
Bu söz özür dileme ve teşekkür demektir. Tövbe ve şükran demektir. Kanaat ve az ile mutlu olmaya çalışmak demektir.
Biz dinimizin öğretilerinden faydalanarak, medeni ülkeleri örnek alarak; ahlakı kâmil insan yetiştirirsek, işte o zaman imanlı insanımız olur. Yani gerçek Müslüman!

Share
3.597 Defa Okundu
#

SENDE YORUM YAZ

5+5 = ?

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • MEZİYETLİ BİR AĞABEYİMİZ : MAZHAR GÜNGÖR

    25 Eylül 2020 Köşe Yazarları

    Develi’de ortaokul ve lise bugünkü binalarında, aynı anda eğitim yapıyorlardı. İstiklal mezun olduğum 1959-1960 öğretim yılında , Develi Ortaokulu’na kaydoldum. Orta 1’de ve Lise !’de sınıfta kaldım. Sekiz yıl bu sayılı okulumuzda neler gördüm, neler! Develi Lisesi 15.09. 1957 yılında eğitim ve öğretime başlamıştı. Lisemiz 2.sınıfta bir yönetmelik değişimi ile ”Edebiyat ve Fen bölümleri”ne ayrılmıştı. Yalnız Fen bölümünün açılması için on beş öğrenci gerekiyordu. On dört öğrenci gerekiyordu. Fakat bir öğrenci eksikliği ile fen bölümü açıla...
  • Aşağı Everek’teki Osman Usta’nın “Numune Kıraathanesi”

    25 Eylül 2020 Köşe Yazarları

    Değerli hemşehrim Metin Usta ile bir konuşmamızda babası merhum Osman Usta'yı rahmetle andık. ”Babam 40 yıl İstanbul'da kaldıktan sonra Develi'ye dönmüş, Develi sevdası ağır basmış, bir Develi sevdalısıydı” diye anlattı. Develimizde İz Bırakan merhumu anmak maksadıyla ulaşabildiğim bilgiler ve fotoğraflar nihayetinde bu yazı kaleme aldım. Osman Usta'nın babası Kervancı Süleyman'dır (Hanife'nin Süleyman) olarak da tanınırmış. O yıllarda çevre vilayetlere Develi'de yetişen ürünleri atla götürür, oradakileri de Develi'ye getirir satarmış. Kervan ...
  • DÜNYA KALP GÜNÜ

    25 Eylül 2020 Köşe Yazarları

    Kalp- damar hastalığı gerek dünyada gerekse ülkemiz için tehdit olmaya devam etmektedir. Yaşamı tehdit eden sağlık sorunları arasında ilk sırada yer alan kalp hastalıkları, anne karnından başlayarak her yaş grubunda görülmektedir. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de kalp hastalığı ömrümüzü kısaltan en önemli nedenlerden birisidir. 2000 yılından bu yana her yıl 29 Eylül günü, “Dünya Kalp Günü” olarak kutlanmaktadır. Burada amaç, ülkemiz ve tüm dünyada en başta gelen ölüm sebebi olan kalp damar hastalıklarına dikkati çekmek, halkın bu şekilde b...
  • DEVELİ MEZARLIKLARI

    18 Eylül 2020 Köşe Yazarları

    Develi Mezarlıklarını, tarihi Develi köy mezarlıkları da başta olmak üzere (Ayşepınar, Çomaklı, Fraktın, Havadan, İncesu, Köseler, Madazı, Pungu, Soysallı, Sindelhöyük, Zile vs) dahil olmak üzere gezmediğim yer çok azdır. Ama o kadar arzu etmeme rağmen maalesef inceleyemediğim yerler de var. Mesela Karacaören, Kızık, Öksüt, Satı vs gibi. Mezartaşları bir köy tarihi ve bulundukları mekan için çok önemli yazılı belgelerdir. Tıpkı ibadethane olmaları ayrı bir konu ama kitabeli camiler de aynı konuda aydınlatıcı belge sunarlar.! Yeter ki dikkatli ...